ΕΚΡΗΞΗ ΗΦΑΙΣΤΕΙΑΚΗ PDF Εκτύπωση E-mail
ΚΡΙΤΙΚΕΣ - America Hurrah

 

«Ταχυδρόμος – Νέα Σ/Κ 21/4/2006»

Κάτι τρέχει

Θέατρο

ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ Δ.Κ. ΣΑΡΗΓΙΑΝΝΗ

 

ΕΚΡΗΞΗ ΗΦΑΙΣΤΕΙΑΚΗ

 

Από το 1966 χρονολογείται η πρώτη πλήρης παρουσίαση της τριλογίας μονοπράκτων «America Hurrah» του Βέλγου αλλά μεγαλωμένου στις ΗΠΑ Ζαν Κλοντ βαν Ίταλι. Έργο μιας εποχής εκρηκτικής, μιας εποχής αμφισβήτησης και ανατροπών σε όλο τον κόσμο, το κείμενο αυτό εκφράζει απόλυτα την εποχή του. Αλλά οι ρυτίδες του, αν και εμφανείς, δεν το ακυρώνουν. Η ζωή μας έχει «εξελιχθεί», η ανεργία, όμως, οι απάνθρωπες «ακροάσεις» για μια θέση εργασίας, η πλήρης αδιαφορία για τον «πλησίον», ο άκρατος καταναλωτισμός, η ισοπεδωτική δύναμη της τηλεόρασης-θέματα που το έργο θίγει-είναι απτές πάντα πραγματικότητες-σήμερα περισσότερο από ποτέ. Ο Περικλής Μουστάκης ακούμπησε περισσότερο στην αίσθηση που αφήνει παρά σ’αυτό καθαυτό το κείμενο. Και οργάνωσε με την ομάδα των νέων ηθοποιών που διαθέτει μια έξοχη «χορογραφία» πάνω στη σκληρή, καυστική σάτιρα του βαν Ίταλι. Μια χορογραφία παράφορη, εξοντωτικής από την πρώτη στιγμή έντασης, «χεβιμεταλάδικη», που νομίζεις ότι κάποια στιγμή θα ξεφουσκώσει – αν αρχίζεις με κρεσέντο, πως θα καταλήξεις; Και όμως. Η παράσταση του παίρνει στις σωστές στιγμές τις ανάσες της. «Αδειάζει» και ξαναγεμίζει με μια σπάνια δεξιοτεχνία. Και με χιούμορ. Τα σκηνικά, τα κοστούμια και οι εξαιρετικές μάσκες του Άγγελου Αγγελή, οι άψογες μουσικές που επέλεξε ο Τόλης Κρομμυδάς, οι φωτισμοί του Αλέκου Αναστασίου έχουν δώσει γερό χέρι βοηθείας. Αλλά το παραστασιακό επίτευγμα οφείλεται κατά βάση στους επτά νέους ηθοποιούς – Ελένη Κούβακα , Ελισάβετ Λουμπαρδιά, Μιχάλης Μαθιουδάκης, Ελένη Μαούνη, Σώζων Μπέσης, Βηβή Πινιώτη, Φιντέλ Ταλαμπούκας. Η αξιοθαύμαστη, ηφαιστειακή ενέργεια  τους σε κρατάει στην τσίτα. Χωρίς να αποβαίνει εις βάρος της λεπτομέρειας. Μόνο ελάττωμα της παράστασης ότι ο λόγος συχνά χάνεται μέσα στον «ορυμαγδό». Αναρωτήθηκα όμως μήπως αυτό το επιδίωξαν…